بگذار و مگذار  

 

بگذار خدا با تو بماند غم در پس آوار بماند 

 

                                    بگذار پرستوي عاشق در لانه عشق خودبماند

 

مگذار حضور شعر و آواز در حجره و فقس بماند

 

                                     مگذار نگاه خسته شعر در گردش درو وا بماند

 

بگذار زمين چون رود گريد چون ابر در آسمان نماند 

 

                                       بگذار نگاه خسته شب در ديدن نور وا بماند

 

مگذار كه تا همه سكوتت در حزن خزان دور بماند 

 

                               مگذار شب و نگاه عاشق بي نور ستاره كور بماند

 

بگذار كه كفش كودك پير بي وصله و نو تميز بماند 

 

                                       بگذار كه بلبل مست در شوق نگار خودبماند