سلام به همگي خوانندگان اين وبلاگ اميدوارم موفق و مويد باشيد .

امروز شعر معروف( من ملك بودمو فردوس برين جايم بود/  آدم آورد در اين دير خراب آبادم ) رو داشتم مي خوندم به نظر امد كه حكاياتي رو از حضرت آدم براتون بنويسم البته داستان خلقت آدم و بيرون كردن او را از بهشت همگي كم و بيش مي دونيد سعي كردم به نكاتي در مورد زندگي اون حضرت اشاره كنم كه كمتر شنيدن به  اميدوارم براتون جالب باشه .

حضرت آدم در ظهر  روز جمعه ماه ذي القعده  روح در او  دميده شد.

آدم و حوا هفت ساعت از ساعت هاي دنيا در بهشت بودند و غروب همان روز جمعه از بهشت بيرون آمدند وتوبه حضرت آدم (ع) مابين خانه كعبه وسنگ  حجرالاسود قبول شد .

 حضرت آدم نه صد و سي سال زندگي كردو در روز يازدهم محرم بر اثر تب  وفات كرد  هنگام مرگ حضرت آدم (ع) چهل هزار نفر از فرزندان و نوه هاي او در روي زمين بودند .حضرت شيث پدرش با راهنمايي جبرييل غسل و كفن كرد  را در كوه ابوقبيس دفن نمود و تا زمان طوفان حضرت نوح در آنجا بود . وفات حضرت حوا يك سال پس از وي بود و در پهلوي حضرت در غار ابوقبيس دفن شد همچنین روایتی هست که حضرت نوح استخوانهای حضرت آدم و حوا را قبل از طوفان به کشتی برد و بعد از طوفان آن را در سرزمین بیت‏المقدس دفن کرد. طبق نظر مورخین٬حوا حدود پانصد زایمان که در هر زایمان یک دختر و یک پسر بدنیا می‏آمد داشت.نام چند تن از فرزندان آدم و حوا: هابيل - قابيل  - اقلیما (که با هابیل دوقلو بود) - شيث(که ظاهرا بعد از مرگ هابیل به دنیا آمده) _  یافث - فریدا - صیدا - لوذا بود .

حكايت توبه حضرت آدم :