انسان چون پرندۀ مهاجري که قلبش تنها به اميد بازگشت به ديارش مي تپد در اين دنياي فاني زندگي مي کند و مقدمات سفرش را مهيا مي دارد تا هر چه سريع تر به سرزمين و کاشانه حقيقي اش باز گردد و چه زيباست هديه بردن براي عزيزترين عزيز ها........... البته بهترين هديه را وقتي مي توان آماده نمود که بارقه ي عشق الهي به دست بي کران ها و از افق دل پاکش طلوع کند.